Dikkat ettiniz mi diye sormayacağım, çünkü her şey o kadar bariz bir şekilde gözler önünde cereyan ediyor ki, kaçırmak mümkün değil.Türkiye´de iki tip ulusal habercilik var artık. Birisi muhalif, diğeri yandaş?
Ortası, yani tarafsız olanı maalesef kalmadı.
Peki bu duruma nasıl geldik. Bunu fazla irdelemeye gerek yok. İktidar yanlısı olmak için can atan haberciler ortaya çıkınca, muhalif olanlar elbette devreye girecekti. Yani etkiye, tepki prensibi.
İşte bu iki tip habercilik nedeniyle ne okuyucunun gazetelere itibarı kaldı, ne de haber okumanın eski lezzeti.
Çünkü hangi gazete, ne tür haber yapıyorsa mutlaka, ama mutlaka olayı kendi penceresinden değerlendiriyor ve okuyucuyu kendi açısından etkileme gayretinde oluyor.
Diğer taraftan bir de kolay habercilik şeklinde bir meslek grubu oluştu.
Yani internet al haberi, kopyala ve sayfaya yapıştır. Beş haberle sayfayı tamamla, al sana gazete!
Emek, fikri takip, iyi resim çekme çabası, meslektaşına haber atlamak için yapılan kurnazlıklar? hepsi yerini internet gazeteciliğine bıraktı.
İşte böyle bir ortamda yaşamaya çalışan yerel gazeteler, kendi yağları ile kavrulmakta ve resmi kurumlardan gelecek ilanlarla hayatlarını devam ettirmek için var güçleriyle çalışmaktalar.
Gazetecini, eski saygınlığı da kalmadı. Her önüne gelen haber, makale ve yorum yazmaya kalkınca, ortalıkta bir anda okuyucudan çok gazeteci olduğunu iddia eden tipler türedi.
Son yıllarda internet gazeteciliğinin revaçta olduğunu görüyoruz. Web sayfalarıyla habercilik yapanların sayısı her geçen gün biraz daha artıyor.
Korkarım yazılı basından, internet medyasına geçilecek süreç kısa olacak ve artık mürekkep kokusunu almadan haber okunmaya başlayacak.
Ne olursa olsun gazeteleri ayakta tutmak lazım. Bunun yolu da doğru, tarafsız ve kaliteli gazete yaparak okuyucuyu bağlamaktan geçmekte.
İşin kolaycılığına kaçan, polemikle okuyucu kazanmaya çalışan ve yanlı olan haberler artık kitleleri pek ırgalamıyor.
Allah´a emanet olunuz.