Biliyorum yaşı 40'ın üzerinde olan pek çok vatandaşımız aynı konudan şikayetçi ve elimizden bir şey gelmemesinin çaresizliğini yaşıyoruz.
"Televizyon ve internetin" hayatımıza girdiği, sadece hayatımıza girmekte kalmayıp, adeta tüm "yaşamımızı istila ettiği" bir dönemden geçiyoruz. Giyim, kuşam, söylem, adap her şey ama her şey şaşırtıcı derecede değişti.
Kızlarımızın giyiminden tutun da erkeklerimizin saç traşına kadar "yadırgadığımız görüntüler" artık hayatımızın her safhasında karşımıza çıkıyor.
"Bunlar göreceli işler" deyip geçmeyin.
Değerlerimizden taviz vererek benliğimizden uzaklaşmamız böyle böyle başlıyor.
Kimsenin yaşam tarzına eleştiri getirmemiz elbette söz konusu olamaz.
Ama yaşam tarzının paralelinde "maneviyatımızı yitirdiğimizi" görmek bizi üzüyor.
Artık yalan söylemek ve yalanı yeminle desteklemek olağan işler haline geldi.
Siyasetten spora, eğitimden sosyal hayata kadar pek çok şey değişti ve değişmeye devam ediyor.
Sahtekarlıkların prim yaptığı yalanların itibar gördüğü bir dönem geçiriyoruz.
Velhasıl "tahribat büyük!"
Kaybettiklerimizi tekrar yerine koymak belki de mümkün değil!
Aklı selim insanlar bu dönemi en az hasarla atlatma gayretindeler.
İnternetle terbiye, sosyal medya ile ahlak yerleştirme çabası içerisine girmiş bir toplumdan söz ediyorum.
Öz benliğinden kopmuş ve uçuruma giden bir gençlik var.
Ama gururla şunu da söyleyebilirim.
Hala daha direnen ve Allah'a çok şükür maneviyatına sımsıkı bağlı gençlerimiz de var.
Zaten umudumuz bu gençlikte.
İnşallah Türk milletinin yarınları diğerlerinden uzaklaşmamış gençlerin elinde olacak.
Ve inşallah aileler böyle bir gençlik yetiştirmek için daha çok çaba sarf edecek.
Allah'a emanet olunuz.